Álpappír er venjulega notaður til að geyma mat (eins og álpappírsplötur). Það er notað til að pakka baunaspírum, kartöflum, sætum kartöflum o.s.frv. til að grilla til að koma í veg fyrir að þær brenni. Stundum er það líka notað til skrauts. Nútíma álpappír er úr áli og er einnig hægt að nota sem ál rafskaut fyrir rafgreiningu. Það eru líka hárgreiðslumeistarar sem nota álpappír til að perra hár viðskiptavina.
Sumir nota líka álpappír til að draga í sig olíuna í súpunni. Álpappír er einnig mikið notaður sem einangrunarlag, varmaskipti og sem rafleiðari. Venjulega er þykktin á álpappír sem notuð er í pappírsdrykkjarpakkningum og matarumbúðum aðeins 6,5 míkron. Þetta þunnt állag getur verið vatnsheldur, viðhaldið ljúffengu bragði og komið í veg fyrir bletti. Mjög algengt er að nota álpappírsplötur til að geyma mat. Þó að álpappírsplötur séu einnota borðbúnaður eru þær samsettar úr áli og eru síður skaðlegar náttúrunni.
Við grillun þarf að pakka sumum matvælum (svo sem sætum kartöflum, gullsveppum o.s.frv.) inn í álpappír til að brenna ekki. Að pakka því inn í álpappír til að elda sjávarfang, gullsveppi osfrv. getur varðveitt ljúffenginn. Sumir hárgreiðslufræðingar vefja hárið inn í álpappír til að hita hárið, sem hefur betri hitaflutningsáhrif. Óviðeigandi notkun á hárþurrkum úr álpappír getur valdið brunasárum, lélegum hárgæði og öðrum vandamálum.
Álpappír er mikið notaður í bílaframleiðslu, vefnaðarvöru, rafeindaiðnaði, rafvélaiðnaði, geimferðaiðnaði, pökkunariðnaði, byggingariðnaði, skipasmíði osfrv. Það er mikilvægt iðnaðarhráefni. Sem stendur getur land mitt framleitt 161,300 tonn af álpappír á hverju ári. Á eftir sígarettuþynnum nær árleg neysla sígarettuþynna fyrir sígarettuumbúðir 35,000 tonn, sem svarar til 60,0% af heildarnotkun tvöfaldrar núllþynnu.
